Hun yayları unikal, yeni bir silah növü idi. Fərqli əyri yay formasına nail olmaq üçün hunlar müxtəlif ağac növlərinin möhkəmliyini sınamalı və əzələ və buynuzun qoparılması ilə geniş təcrübələr aparmalı idilər. Oxların hazırlanması da xeyli səy, ixtiraçılıq və vaxt tələb edirdi.
Hun yayı təkcə asimmetrik deyildi (yuxarı hissəsi aşağı hissədən uzun idi); yeri gəlmişkən, hunlar bunu yayın atın boynuna ilişməsinin qarşısını almaq üçün edirdilər.
İstehsal prosesi zamanı yayın xüsusi əyriliyi verilirdi. Bütün bunlar daha güclü bir atəş açmağa imkan verirdi. Hunlara standart bir yay yox, daha güclü bir yay lazım idi ki, ondan atılan ox istənilən zirehi deşməyə qadir olsun. Yayların uclarında üç santimetrlik buynuz uzantıları ("qanadlar") var idi və onlara yay ipi bağlanırdı; yayın öldürmə gücünü artıran məhz bu qanadlar idi. Con Men tərəfindən edilən mühüm bir aydınlaşdırma: "Bu, oxatana daha az səylə daha ağır bir yay ipi çəkməyə imkan verdi, çünki əyri 'qulaqlar' sanki böyük diametrli çarxın bir hissəsi kimi hərəkət edirdi. Oxatan ipi çəkdikcə 'qulaqlar' düzəldildi və onu uzatdı. Yay ipi buraxıldıqca 'qulaqlar' yenidən düzəldildi, ipi qısaltdı və oxun sürətini artırdı, daha uzun oxlara və həddindən artıq çəkmə ağırlığına ehtiyacı aradan qaldırdı."
Böyük Çöl Köçəriləri