Eyzenaxın mərkəzi meydanında bir polyak kişi və bir alman qadın münasibətlərinə görə "utanc dirəyinə" bağlanıblar. Lövhədə "Mən irqi ləkələyirəm [qarışdırıram]" yazılıb.
İkinci foto arxadan çəkilib (başlıqda "Mən irqi ləkələyirəm, bir polyakla yaşamışam" yazılıb).
Bu insanlar ora cinayət üçün yerləşdirilməyiblər. Onlar insan olmağa cəsarət etdikləri üçün — hakimiyyətin müxtəlif millətlərdən olan insanlar arasında ucaltdığı divarlara baxmayaraq, bir-birlərinə hiss etməyə, ünsiyyət qurmağa, əl uzatmağa cəsarət etdikləri üçün bağlanıblar.
Bu ikisinin ətrafındakı izdiham maraq, qorxu və laqeydliyin qarışığıdır. Bəziləri sadəcə izləmək üçün, digərləri isə alçaldılma vərdiş halına gəldiyi üçün gəliblər.
Kişi ilə qadının nə düşündüyünü bilmirik, amma aydındır ki, foto cütlük haqqında deyil, onun nəyi simvolizə etdiyi haqqındadır. Söhbət insanlara kimin sevgiyə layiq, kimin layiq olmadığı öyrədildikdə cəmiyyətin nə qədər aşağı düşə biləcəyindən gedir. Kimin insan olmağa icazəsi var, kimin kölgəyə endirildiyi? Həyat qadağalar siyahısına çevriləndə və güc hisslərin hakiminə çevriləndə. İnsanların insan olması qadağan olan yerdə qaranlıq həmişə çökür.
Polyak edam olunur...
Polad Qələm
TEREF