Çerkes halkı G2a'nın dünyadaki en güçlü canlı taşıyıcısı ve koruyucusudur. Çerkesler, Neolitik Dönem'den Tunç Çağı'na ve günümüze uzanan süreçte, Kuzey Kafkasya'nın binlerce yıllık köklü tarihsel ve genetik devamlılığının yaşayan en somut kanıtıdır.
Günümüzden 9.000–10.000 yıl önce Anadolu ve Kafkasya çevresinde şekillenen G2a3(G2a2b) (G-L30) hattı, Neolitik Devrim ile Avrupa'ya tarımı taşıyan ilk çiftçilerin ana soyuydu.
Tunç Çağı'nda Hint-Avrupa bozkır popülasyonlarının yayılamadığı tek doğal kale olan Kuzey Kafkasya, G2a hattının ana sığınağı haline gelmiştir. Avrupa'da zamanla oranı düşen bu kadim hat, Çerkeslerin yaşadığı coğrafyada kesintisiz biçimde canlı kalmıştır.
Dünya genelinde G2a hatlarının hem frekans (popülasyon oranı) hem de genetik çeşitlilik olarak en yoğun görüldüğü ana merkez Kuzey Kafkasya'dır.
Bölgede yapılan antik DNA (aDNA) analizleri, Maykop (M.Ö. 3700–3000) ve Kura-Araz gibi antik Kafkas kültürlerinden günümüze, paternal (baba) soylarının doğrudan aktarıldığını gösterir. Çerkesler (Adığeler), bu topraklarda dışarıdan gelen kitlesel göçlerle değişmemiş, binlerce yıllık yerli (otokton) genetik mirası en saf haliyle koruyan ana topluluklardan biri olmuştur.
Çerkes topluluklarında G2a genel ortalamada %40 ila %70 bandında seyrederken, bazı kabile ve alt bölgelerde %80 gibi dünya rekoru seviyelerine ulaşır.
Kafkasya'nın ve Avrasya'nın soy geçmişini inceleyen genetikçiler için Çerkesler, G2a'nın mikro-mutasyonlarını ve alt dallanma (SNP) kronolojisini haritalandırmada bir "referans merkez" konumundadır.
ÇATAK-ÇERKES/ADIGE TARİH KULÜBÜ ·