Orta əsr Yaponiyasında kişilər və qadınlar qəsdən dişlərini qara rəngə boyayırdılar.
Meiji dövründən əvvəl (1868-1912) Yaponiyada, cənub-şərqi Çində və Cənub-Şərqi Asiyada ohaguro adlı kifayət qədər məşhur diş qaraltma ritualı mövcud idi. Bunun üçün əsas tərkib hissəsi sirkə turşusunda tünd qəhvəyi dəmir məhlulu olan xüsusi bir boya hazırlanırdı (bunun üçün dəmir yonqarları sirkədə həll olunurdu). Daha sonra məhlul toz sumaq çəyirdəyi (kiçik yarpaqlı ağac növü) kimi bitki taninləri ilə qarışdırılırdı. Bundan sonra məhlul qaraldı və suda həll olunmadı. Boya adətən bir və ya daha çox gündə bir dəfə tətbiq olunurdu.
Heian dövrünün sonlarında (794-1185) yetkinlik yaşına çatmış aristokrat ailələrdən olan kişilər və qadınlar, eləcə də böyük məbədlərin keşişləri dişlərini bu şəkildə qara rəngə boyayırdılar. Bu, əsasən estetik səbəblərdən, həm də praktik məqsəd üçün edilirdi: xüsusi qara diş boyası çürümələrin qarşısını alırdı. Bundan əlavə, evli qadınların dişlərində qara diş boyasının davamlılığı ərlərinə sonsuz sədaqətlə əlaqələndirilirdi.

Muromaçi dövründə (1336-1573) ohaquro yalnız böyüklər arasında müşahidə olunurdu. Lakin, 17-ci əsrin əvvəllərinə qədər davam edən Senqoku dövrünün əvvəlində hərbi komandirlərin qızları olan 8-10 yaşlı qızlar dişlərini qaraltmağa başladılar. Bu, qızın yetkinlik yaşına çatdığını (hətta yetkinlik yaşına çatmamış olsa belə) göstərmək və onun uyğun bir namizədlə evlənməsini sürətləndirmək üçün edilirdi.

Edo dövründən (1603-1868) sonra bu ənənə demək olar ki, yox oldu. Qaralmış dişlər pis qoxuyurdu, prosesin özü uzun müddət çəkdi və qocalmanın yaxınlaşması ilə əlaqələndirilməyə başladı. Bu səbəblərə görə, yalnız kişilər və evli qadınlar, eləcə də imperator və aristokrat ailələrindən olan 18 yaşdan yuxarı qızlar dişlərini qaraltdılar. Sadə insanlar dişlərini yalnız toy, dəfn mərasimləri və matsuri (müasir Yapon festivallarına bənzər festivallar) kimi xüsusi günlər üçün qaraldırdılar.
Ohaquro ənənəsi 1873-cü ildən sonra Yaponiya İmperatriçası dişlərini qaraltmağı dayandırmaq qərarına gəldikdən və ağ dişlərlə ictimaiyyət qarşısına çıxdıqdan sonra tədricən yox oldu. Bu günlərdə qaralmış dişlər Cənub-Şərqi Asiyada yaşlı qadınlar arasında olduqca nadirdir.

Maraqlıdır ki, 17-ci əsr Rusiyasında ağartma və qırmızı boya ilə yanaşı, dişləri qaraltmaq da yüksək cəmiyyət xanımları arasında geniş yayılmışdı. İstifadə etdikləri qurğuşun ağartmanın onların sağlamlığına, xüsusən də dişlərinə mənfi təsir göstərdiyi məlum idi. Buna görə də, qüsurları (yeni əmələ gələn çürüklər kimi) gizlətmək üçün qadınlar dişlərini qaraldırdılar. Sonralar ağ dişlər hətta bir qadının ağartma istifadə etmədiyinin, yəni gözəlliyinə əhəmiyyət vermədiyinin bir əlaməti oldu.
Mənbə: "Dünya Xalqları. Etnik mənsubiyyət. Qəbilələr" icması