Fotoğrafta, Güney Sibirya’nın kadim topraklarında (Tuva Cumhuriyeti’nin başkenti Kızıl şehri yakınlarında), atalarının binlerce yıllık mirasına dokunan Tuva Türkü bir soydaşımızı görüyorsunuz. Bu fotoğraf, yalnızca geçmiş ile günümüz arasında bir bağ değil; Türk tarihinin derin köklerinin ve dilinin taşa kazınmış en canlı kanıtıdır.
Bu devasa anıtlar, Türklerin bilinen en eski yazılı belgelerinden olan kadim Yenisey ve Göktürk dönemi yazıtları ve dikili taşlarıdır. Tarih boyunca "Taş Baba", "Geyik Taşları" ya da runik harfli steller olarak adlandırılan bu anıtlar, Türk kültüründe ölen kahramanların anısını yaşatmak, kağanların ve boyların başarılarını ebedileştirmek amacıyla dikilmiştir. Üzerlerindeki damgalar ve Göktürk (runik) alfabesiyle yazılmış satırlar, Türk yazı dilinin ve edebiyatının Sibirya coğrafyasındaki en erken örneklerini oluşturur.
Tuva Türkleri, Güney Sibirya’da, Tuva Özerk Cumhuriyeti sınırları içinde yaşayan ve Türk dil ailesinin Sibirya grubuna ait Tuva Türkçesini konuşan kadim bir Türk halkıdır. Geleneksel hayvancılık, göçebe bozkır kültürü ve dünyaca ünlü "Höömei" (gırtlak müziği) sanatıyla öz benliklerini korumayı başarmışlardır. Atalarının taşa kazıdığı bu anıtlara gözü gibi bakan Tuva Türkleri, bugün de Sibirya bozkırlarında Türk kültürünün yaşayan en eski ve en saf damarlarından birini temsil etmektedir.
Geçmişini unutmayan, atalarının mirasına sahip çıkan tüm soydaşlarımıza selam olsun!
Tarih ve Arkeoloji Araştırmaları: Güney Sibirya (Tuva ve Hakasya Bölgesi) Yenisey ve Erken Dönem Göktürk Yazıtları Kataloğu.
Tuva Cumhuriyeti Ulusal Müzesi (Kızıl) ve Minusinsk Bölge Tarih Müzesi Taş Eserler Envanteri
Beril Göktuğ