Aramiler, MÖ 2. binyılın sonlarından itibaren Yakın Doğu tarihinin şekillenmesinde önemli rol oynayan, Batı Sami dillerinden Aramiceyi konuşan toplulukların genel adıdır. Başlangıçta Suriye çölleri ve Yukarı Mezopotamya çevresinde yaşayan Arami toplulukları, zamanla Suriye, Mezopotamya ve Güneydoğu Anadolu’ya yayılarak çok sayıda küçük krallık ve şehir devleti kurmuştur. Şam, Hama, Arpad ve Bit-Adini gibi siyasi merkezler Arami varlığının öne çıktığı yerler arasında bulunuyordu.
Aramiler özellikle Demir Çağı’nda Asur ve Urartu gibi güçlü devletlerle mücadele etmiş, kimi dönemlerde ise bu devletlerin hâkimiyeti altında yaşamıştır. Ancak Aramilerin tarihsel açıdan en kalıcı etkisi siyasi güçlerinden çok Aramice üzerinden gerçekleşmiştir. Aramice, farklı halklar arasında kullanılan ortak bir iletişim dili hâline gelmiş ve zamanla Yakın Doğu’nun en yaygın dillerinden biri olmuştur.
Yeni Asur İmparatorluğu döneminde Aramice giderek yönetim ve ticarette önem kazanmış, Pers İmparatorluğu döneminde ise imparatorluk coğrafyasının geniş bir bölümünde kullanılan resmî yazışma dillerinden biri hâline gelmiştir. Bu nedenle Aramiler yalnızca kurdukları krallıklarla değil, bıraktıkları dil ve kültürel mirasla da Yakın Doğu tarihinin önemli topluluklarından biri kabul edilir. Aramice, sonraki yüzyıllarda farklı lehçelere ayrılarak günümüze kadar ulaşmıştır.