Sara Hatun, 15. yüzyılın ikinci yarısında Akkoyunlu Devleti’nin siyasî yapısı içerisinde aktif olarak yer almış önemli bir tarihî şahsiyettir. Doğu Anadolu, Azerbaycan ve İran coğrafyasında hâkimiyet kurmuş olan bu devlet içinde yalnızca hükümdar annesi kimliğiyle değil, doğrudan siyasî süreçlere katılmış olmasıyla öne çıkmıştır. Akkoyunlu ve Karakoyunlu siyasî teşekküllerine dair çalışmalar, hanedan kadınlarının aile içi rollerle sınırlı kalmamış olduklarını; iktidar ilişkilerinin şekillenmesinde etkili olduklarını göstermiştir. Bu bağlamda Sara Hatun’un biyografisi, bireysel bir hayat anlatısından ziyade Türkmen siyasî kültüründe kadın-iktidar ilişkisinin somut bir tezahürü olarak değerlendirilmiştir. Akkoyunlu siyasî düzeni, bozkır kökenli aşiret geleneği ile İslâmî hükümdarlık telakkisinin birleştiği bir yapıya dayanmıştır. Bu yapı içerisinde meşruiyet yalnızca askerî başarıya değil, soy sürekliliğine ve hanedan bütünlüğüne dayandırılmıştır. “Hatun” unvanını taşıyan kadınlar, bu meşruiyet zincirinin taşıyıcı unsurlarından biri olarak kabul edilmiştir.
Akkoyunlu Türk Budunu