Ey Uluğların Uluğı, Görkü Eşsiz Mengü Tengrim;
BİZİ İÇİMİZDEKİ MANKURT ÇAŞITLARDAN KORU,
DIŞ DÜŞMANLARLA BAŞ ETMEK HİÇ DE ZOR DEĞİL
​Üstte mavi gök basmasa, altta yağız yer delinmese dahi, özünü içten içe kemiren kurtçukların çürüttüğü ağacın ayakta kalması olanaksızdır.
​Bilir ve kabul ederim ki; kılıcını gizlemeyen açık yağılar ile göğüs göğüse vuruşmak biz gibi er kişilerin işidir. Yağıların duruşu bellidir, attığı okun yönü bellidir; onlarla baş etmek usun ve bileğin erdemidir, ant olsun ki baş ederim!
​Asıl onulmaz dert; eğriyi töre, yarım bilgiyi kesin gerçek belleyip kendi koyu karanlığını bilgiçlikle aydınlık sanan sahte bilgeliktir. Bilmediğini bilmeyen, yarım yamalak bildiğiyle doğruya kılıf uyduran bu us tutulması, karşımızdaki en azılı düşmandan çok daha ölümcül, çok daha sinsi bir yıkımın kaynağıdır.
​Çünkü bilincin yarım kalması, açıkça yanlış bilmekten bile daha büyük bir yıkıma yol açar.
​Sen bizi; öz değerlerimizi bir kalkan gibi kuşanıp içimize sızan, Türk'ün adını ve Atatürk'ün kutlu emanetini dillerine dolayıp tözünden yoksun yaşayan mankurtların bu sapkın ve kör inadından koru.
​Türkçülük taslayıp Türklük tinine yabancılaşmakla yozlaşan, uykuda gezer gibi kökümüzü içten kemiren bu tür bilinç yitimlerinin yıkıcı tehdidine kalkan ol!
​Kendini gizlemeyen yağılar fırtına olsa kayadan ancak toz alır; içimizdeki sahte suretlerin bu yarım bilgiyle yanlışı sahiplenen kibri ise kökü kurutma işine girişir.
​Sen ki mengiliğin ve görkün tek kaynağısın; gözümüzü uyanık, bilincimizi diri, yolumuzu aydınlık kıl. Kendi karanlığını erdem sayanların kuşatmasından özümüzü gözet; tinimize güç, bilincimize erdem, ilimize, ocağımıza kut ver!
Ulviyye Mardankızı