Qocanın əllərinə fikir verin. Onlar fərqlidirlər. Atanın oğlunun çiyninə toxunduğu sol əli güclü və əzələlidir. Onun barmaqları geniş yayılmışdır və azğın oğlunun kürəyinin və çiyninin əhəmiyyətli bir hissəsini örtür. Barmaqların, xüsusən də baş barmağın oğlunun bədənini sıxdığı gərginliyi hiss edə bilərsiniz. Sanki əl kiçik oğlunun çiyninə toxunmur, həm də gücü ilə onu tutur. Bu tutuş yumşaq, lakin güclüdür.
Ancaq qocanın sol və sağ əlləri arasında necə də heyrətamiz kontrast var! Sağ əl zərif, təəccüblü dərəcədə zərifdir. Onun barmaqları bir-birinə gözəl birləşdirilib. Əl oğlunun çiyninə yumşaq bir şəkildə söykənir. Sanki onu sığallamaq, ona dinclik və təsəlli vermək istəyir. Bu ananın əlidir.
Yalnız Atanın iki əli arasındakı fərqi dərk edəndə, bu şəkil üçün yeni bir məna kəşf edilir. Üzərində təsvir olunan Ata təkcə ailənin böyük atası deyil, həm də Anadır.
Rembrandt. Azğın Oğlun qayıdışı. 1666-1669. Fraqment
Есмира Шукурова
TEREF