Kuş Kanadın, Er Atın. Kuş Kanadıyla, Er Atıyla Uçar. Kuş için kanat neyse savaşçı için at odur. Türkün Atı Kanatlıdır tabiri de oldukça yaygındır. Yusuf Has Hacib’in Kutadgu Bilig’inde, “Er ve atlı asker, beylerin kanadı ve tüyüdür” ifadesini kullanır.
Çin kaynaklarında Kağanın tahta çıkışında At’a bindirildiği yazar. At vermek Türklerde rütbe ve eşik atlama sembolü olarak kullanılır. Çinliler Uygurları, Binicilikte ve Okçulukta Mahirdirler şeklinde tanımlar. Çinliler Tujue ve Tiele adını verdikleri Türkleri tanımlarken, “Bulut Gibi Uçar, Kuşlar Gibi Toplanırlar” ifadesini kullanır.
Hintliler Türkler için Atın Efendisi anlamına gelen Aspavati terimini kullanırlar. Türk süvarilerine “Kuzeyli Atlı Beyler” derler.
Arap tarihçi Câhiz’in (9. yy) Türk Süvari tasviri olağanüstüdür: Türkün at üzerinden hayvana, kuşa, hedefe ve insana ok atabildiğini, Türk süvarilerinin toplu ok atışının karşıdaki süvariyi dağıtabileceğini anlatır.
Ermeni tarihçi Aristakes Lastivertsi, (11. yy.) Selçuklu Türklerinin Anadoluya gelişini anlatırken, Türkistan’dan çıkan Atlı savaşçıların süratini Kartalla karşılaştırır. “Türklerin atlarının Kartal kadar süratli, toynaklarının ise kaya gibi sağlam olduğunu söyler.
Nuray Bilgili