Əbu Əli əl-Mühəssin ət-Tanuki (939-994, Bağdad) yazırdı: "Babək əl-Xürrəmi və onun andlı qardaşı əl-Məzyar əl-Mütəsimin hüzuruna gətirildikdə əl-Məzyar dedi: "Babək, sən heç kimin nail olmadığı bir işə nail oldun. İndi misilsiz dözüm göstər!" Babək cavab verdi: "Mənim dözümü görəcəksən". Onlar əl-Mütəsimin hüzuruna gətirildikdə, xəlifə onların əllərinin və ayaqlarının gözləri qarşısında kəsilməsini əmr etdi. Cəllad Babəkdən başladı və sağ əlini kəsdi. Qan fışqırdıqca Babək onu üzünə sürtməyə başladı, ta ki ta ki tanınmaz hala düşənə qədər.
Əl-Mütəsim Babəkdən niyə belə etdiyini soruşmağı əmr etdi. Babək cavab verdi: "Xəlifəyə bunu deyin: Sən qollarımın və ayaqlarımın kəsilməsini əmr etdin və məni öldürmək qərarına gəldin. Əlbəttə ki, ayaqlarımın və qollarımın kötüklərini yandırmaq və başım kəsilənə qədər qanın axmasına icazə vermək niyyətində deyilsən." Qorxurdum ki, üzüm solğunlaşacaq qədər çox qan itirərəm. Sonra insanlar bu solğunluğa baxaraq ölümdən qorxduğumu və qan itirməkdən deyil, bundan ağardığımı düşünə bilərlər. Buna görə də qanı üzümə sürtdüm ki, heç kim bu solğunluğu görməsin.” Buna cavab olaraq əl-Mötəsim dedi: “Əgər onun cinayətləri o qədər də ağır olmasa idi, belə dözümlülüyünə görə bağışlamaq olardı ” Və cəllada işini davam etdirməyi əmr etdi. Əvvəlcə Babəkin qollarını və ayaqlarını kəsdilər, sonra başını kəsdilər, kötükləri yığdılar, hamısını bir yerə yığdılar, yağla batırdılar və yandırdılar. Eyni şey onun andlı qardaşına da edildi və onlardan heç biri bir dəfə də olsun inildəmədi.” Nauka Nəşriyyatı, Moskva, 1985, səh. 61-62.
Eldar Tağıyev
TEREF