FARSLAR HİNDİSTANDAN ZAQROS DAĞ ƏTƏKLƏRİNƏ GƏLMƏMİŞDƏN ÖNCƏ (~2800 il QABAQ) İRANDA TÜRÜKKÜLƏRİN (TÜRKLƏRİN) YAŞADIQLARI QƏTİ YAZILI FAKTDIR
***
29. shamna lip-shu-ush [ni]qe liq' 'qi'sha-sha-al-mu shu-a-ti
Şam nəlip şu üznə qelik (kəllik), qisas almuş üyətü!
(Şam nəlip (deşib) u üzəə çopur. Qisas almış güvədür)!
Свеча горела и продырявила в твоем лице оспину, она, как моль, отомстила тебе!
Bu sözlər Luristanın Kəbir kuh dağındakı mixi yazısındandır. Vaxtilə Həmədan paytaxt olmaqla u yerlərdə türk ulularımızın TÜRÜKKÜ adında dövlətləri olub. Yazıda söhbət Türükkü hökmdarı Aşşurun (Assuriyanın da bu adda şahları olub) Hindistandan təzə gəlib onların yanında məskən salmış başıpozuq pars tayfalarının lideri Haxameşə müraciətindən gedir. Günəşə, Oda, Ahuraya inam bəsləyən türk Aşşur dinsiz qonşu pars tayfa liderini öz tapındıqları inam bayrağının altına səsləyir. Lakin Haxameş təkəbbürlülük göstərib, Günəşə, Ahuraya inamı qəbul etmir. Ona görə də, qaya səthində belə, əsəblər gərginliyə çəkilir.
Bu sətirdə Aşşur Haxameşə deyir - A bədbəxt, Günəş işığına çıxmaqdan qorxub, o qədər şam hisində oturmusan ki, şam da güvə kimi səndən qisas alır Üzünə kəllik salır. Yenə də özünə gəlmirsən. Çıx bir Günəşə, durulan, arılan!
Ari sözü də buradan gəlir.
36 sətirlik yazıda Haxameşin (e.ö. 705-675) bir çox mənfi xarakteri açıq-aşkar əksini tapıb. Günəşə, Ahuraya inama gəlməyib, gününü şam işığı altında keçirənə bu cür lağ edir Aşşur. Haxameşin dərin kəllik (üzünn keçəl, çopur) olduğu faktı ilk dəfə bu yazıdan - türkcə açılanda enir.
Ahuraya şıllaq atan Haxameşin, Çişpişin, Kuruşun sonrakı şah nəvələri, xüsusilə İ Dara Ahuranı Aşşurdan alıb özününküləşdirdi. Ona Mazda (Müdrik) sözü əlavə edib, Ahura Mazda dedi, Türkdən bütün atributları ilə qəbul edib, onun Türkün olduğu faktını dandı. İndi bütün dünya yazır ki, Ahura parsların allahı olub.
Halbuki İ Daradan 500 il qabaq Babildə yaşamış Şəmsi Ədəd Abimiz yazırdı:
" ... Vardıkca ışa (ыша), Ahura dininin ulu ömürü!"
Yəni nə qədər ki, Günəş var, ondan ışa (şüa) enir, Ahura dininin də ömrü əbədilikdir. Günəşə inam Türkün şüaya, işığa inamı idi, Həyat mənbəinə inamı idi.
Halbuki ~6000 il öncə yaşamış Zərdüşt peyğəmbər belə özünün allahı kimi Ahuraya (gil yazılara) söykənərək, özündən qat-qat qədim olan Günəşə, Oda İnam fəlsəfəsini Babildən şərqdə yaşayan xalqlar üçün təzələmişdi. O zaman soruşuram: nə təhər olurdu ki, kökü gil yazılardan gələn və ən azı 7 min illik bir dinin yaradıcısı Ahura, türk Aşşurun təzyiqi ilə, yalnız 4500 il (!) sonra tanıyıb qəbul edən pars adlı etnosa məxsus olurdu?
*********
Şəkildə sağda - Aşşurun qaya səthindəki barelyefinin tərəfimizdən bərpa edilmiş variantı. Solda - qaya səthində uçub dağılmış originalı.
Lap sağda - Haxameş. Portret gil yazılardan aldığım məlumatlar əsasında yaranıb. Rəssamı özüməm.
Tariyel Azerturk