Bu sebeple atın sürtünme ve bacaklarda yara açma gibi tehlikelerden korunmak için "kalın pantolon ve çizme" giymek zorunda idiler.
Çin'de "ipek kuşaklar" binlerce yıl kullanılmış ve adeta Çin edebiyatı ile danslarında, sembol olmuşlardı. Hayvancılık ile uğraşan Türklerin, yiyecek ve silahlarını asabilmek için kalın deri kemerlere ihtiyaçları vardı. Daima açık havada dolaşma ihtiyacı "kalın palto ve kürklerin" kullanılmasını da gerektiriyordu. Soğuğa ve rüzgara karşı "kulaklıklı ve enselikli şapkalar" giymekte işin ve iklimin bir icabı idi.
KAYNAK: Bahaeddin Ögel, Türk Kültür Tarihine Giriş, C. 4.
Akkoyunlu Türk Budunu