20 Kasım 1920'de Goubeau kuvvetlerinin gelmesiyle kuşatma kuvveti yaklaşık 12.000 Fransız askerine yükseldi; buna ayrıca yaklaşık 1.500 Ermeni asker dahil ediliyor.
Goubeau'nun ayrılmasından sonra sayı yaklaşık 6.500'e, kuşatmanın sonlarında ise yaklaşık 6.000'e düştü.
Et meselesi açısından en önemli rakam
12.000 asker + 1.400 askerî hayvan seviyesine çıkıldığı dönem özellikle önemli. Çünkü “eti kim veriyordu, arpayı kim veriyordu, yağı kim sağlıyordu?” sorusu asıl bu dönemde çok ciddi bir tedarik meselesine dönüşüyor.
Ayrıca Fransız kaynaklarında Ayntab çevresindeki kuvvetin yaklaşık 2.000 hayvana ulaştığı ve hayvanları beslemenin ciddi bir sorun haline geldiği belirtiliyor.
Yani binlerce askerin ve 1.400–2.000 hayvanın günlük iaşesini düşünürsek, Fransızların Antep içinde veya çevresinde kullandığı kasap, tüccar, zahireci ve nakliyecilerin isimlerini bulmak gerçekten çok değerli olur.
Fransız 19. RTA tarihçesinde Ayntab çevresindeki ikmal sistemi çok ayrıntılı anlatılıyor. Yaklaşık her 10 günde bir konvoy gönderiliyor; konvoyun gidiş-dönüşü yaklaşık beş gün sürüyor ve korunması için iki tabur eskort kullanılıyordu.
Başka bir Fransız askerî anlatımında ise Ekim 1920'de Sadjour'dan Ayntab'a 500 araba ve yaklaşık 1.000 deveyle yiyecek ve mühimmat taşındığı yazıyor.
İşte burası çok önemli:
Fransız garnizonunun ihtiyacı sadece birkaç tüccarın sattığı yiyecek değildi. Devasa bir askerî ikmal zinciri vardı.
Peki Antep'in içinden kimler mal veriyordu?
Fransız ordusuna mal satan, taşıyan veya onların ikmalini sağlayan Antepli kişilerin isimleri bilmek gerek.
Nihat Köklü
TEREF