Selahaddin Eyyubi’nin soyu ve etnik kimliği tarih boyunca farklı açıdan tartışılmış olsa da, onun yönetim anlayışı, ordusunun yapısı, kültürel aidiyeti ve dönemin birinci el kaynaklarındaki algısı değerlendirildiğinde Türk tarihi ve devlet geleneği içerisindeki yeri sarsılmaz bir şekilde karşımıza çıkar. Selahaddin Eyyubi’nin Türk kimliğini ve "Türk Prensi/Hükümdarı" olarak kabul edilmesini destekleyen başlıca tarihsel deliller şunlardır:
* Çağdaş Kaynaklar ve "Devletü't-Türk" Niteliği: Selahaddin’in döneminde yaşamış Arap şair İbn Senâü'l-Mülk’ün, Halep’in fethinden sonra kaleme aldığı "Arap milleti, Türklerin devleti sayesinde yüceldi" dizesi, dönemin tanıklarının bu siyasi yapıyı doğrudan bir Türk yönetimi olarak gördüğünü kanıtlar. Arap kroniklerinde Eyyûbî yönetimi ve ordusu sıklıkla "Devletü't-Türk" (Türk Devleti) olarak anılmıştır.
* Zengî Devlet Geleneği ve Yetişme Tarzı: Selahaddin Eyyubi, Halep ve Şam Atabeyi İmâdeddîn Zengî ile oğlu Nûreddîn Mahmud Zengî’nin sarayında büyümüş, yetişmiş ve askeri terbiyesini bir Türk-İslam atabeyliğinde almıştır. İlk askeri ve idari deneyimlerini Türk komutanlar (özellikle amcası Şîrkûh) yönetiminde kazanmıştır.
* Ordu ve Askerî Elitlerin Etnik Yapısı: Eyyûbî ordusunun omurgasını, komuta kademesini ve süvari birliklerinin tamamına yakınını Kıpçak, Oğuz ve Harezmli Türk unsurlar oluşturmaktaydı. Devletin askeri teşkilatlanması tamamen Selçuklu ve Zengî Türk atabeyliklerinin idari ve askeri modelinin devamı niteliğindedir.
* Türkçe ve Kültürel Aidiyet: Selahaddin Eyyubi'nin sarayında, ordusunda ve yakın çevresinde konuşulan ana dil Türkçe idi. Tarihi kaynaklar, Selahaddin’in Türk kültürünü benimsediğini, komutanlarıyla Türkçe iletişim kurduğunu ve Türk-İslam saray geleneklerini eksiksiz uyguladığını gösterir.
* Akrabalık ve İsim Unvanları: Selahaddin Eyyubi’nin ailesindeki ve ordusundaki isimlerin, unvanların büyük kısmı Özbeg, Gökbörü, Turanşah, Börü, Çavlı gibi özyeğen ve komutan adlarında görüldüğü üzere Türkçe isimlerden oluşmaktadır.
Selahaddin Eyyubi, kurduğu devletin teşkilatı, ordusunun etnik yapısı, saray kültürü ve Haçlılara karşı Türk stratejileriyle yürüttüğü mücadelesiyle Türk-İslam tarihinin en büyük Türk hükümdarlarından biri olarak kabul edilir.
Bilinmeyen Dünya
TEREF