Onlar həmişə inkişaf edib və dəyişib.
Bölgəmizdəki heç bir imperiya və ya dövlət 200-300 ildən çox yaşamayıb. Onların heç birinin ərazisi heç vaxt sabit olmayıb. Aralarında çoxsaylı kiçik dövlətlər də mövcud olub.
Bölgənin bütün tarixini "İran", "Fars", "Ermənistan", "Azərbaycan" və ya "Gürcüstan" adları ilə əlaqələndirmək sırf ibtidai xarakterli siyasi məsələdir. 19-cu əsrdə irqçi avropalı alimlər qədim sivilizasiyalarda semitlərin, afroasiyalıların və iltisaqi dillərə malik digər xalqların (elamlılar, türklər) əhəmiyyətini azaltmaq üçün İranın rolunu qəsdən şişirdirdilər. O dövrdə Hind-Avropa dil yaxınlığı yeni kəşf edilmişdi. Bu əsasda onlar arianizmin irqçi nəzəriyyəsini qurdular. Qədim sönmüş dillərdən birini "Qədim fars" adlandırdılar. "Təsadüfən", mixi yazılar eyni vaxtda üç fərqli yerdə "tapıldı" ki, bu da 19-cu əsrin millətçi ruhuna mükəmməl uyğun gəldi. Kirin "fars, farsın oğlu" kimi ifadəsi populyarlaşdı. Lakin yunan-Roma tarixşünaslığında fars/pars dili parsalı birisi demək idi və parsların əsas dilləri elam, akkad və aramey dilləri idi.
Eyni zamanda, skiflərin irandilli olması iddiası fakt kimi təqdim edildi. Lakin sonrakı bir çox türkdilli imperiyaların (hunlar, avarlar, xəzərlər, göktürklər və başqaları) köçəri mədəniyyəti, kurqanları və totemləri skif mədəniyyəti ilə eyni idi. Türklərin Qafqaza və Avropaya yalnız XI əsrdə gəldiyi iddiaları dərin kök saldı. Əksini yazan alimlər akademik müəssisələrdən və nəşriyyatlardan qovuldular. Hazırda onlarla türk dilində danışan 300 milyon insan Altaylı elan edilib və 200 ildir ki, fars və erməni lobbiləri nəşriyyatlarda keşik çəkir, XI əsrdən əvvəl türklərin bu bölgəyə "buraxılmamasını" təmin edirlər.
İmperiyaların əraziləri, mənşəyi və quruluşu, eləcə də əhali sayı dinamikdir.
Rövşən Əliyev