Köhnə bir yapon hekayəsində balıqçıdan köhnə borcunu almağa gedən bir samuraydan bəhs olunur.
Balıqçı ona dedi: "Balıqçılıq üçün çətin bir il oldu və sənə borclu olduğum pul yoxdur."
Samuray qəzəbləndi və balıqçının başını kəsməyə hazırlaşaraq qılıncını çəkdi. Balıqçı dedi: "Mən döyüş sənətlərini öyrəndim və müəllimim mənə həmişə özümü ələ almağımı və heç vaxt əsəbiləşməməyi öyrətdi!"
Samuray bir anlıq ona baxdı, sonra sakitləşdi. "Müəllimin müdrikdir." "Mənimdə müəllimim mənə bunu öyrətdi, amma bəzən əsəbiləşirəm.
Borcunu ödəmək üçün sənə bir daha vaxt verəcəyəm, amma növbəti dəfə başını kəsəcəyəm."
Həmin gecə evə gec qayıdan samuray yatağında iki nəfər tapdı: arvadı və samuray paltarı geyinmiş "qəribə" adam. Qəzəb və qısqanclıq içində qılıncını qaldırdı, hər ikisini öldürməyə hazır idi. Birdən balıqçının sözləri ağlına gəldi: "Əsəbiləşmə!"
Samuray bir anlıq dayandı, tapançasını çıxardı, çölə çıxdı və havaya atəş açdı. Bu səsdən arvadı, əslində anası olan "qəribə" samurayla birlikdə oyandı.
"Bu nə deməkdir?" samuray soruşdu. "İkinizi də öldürməli idim."
"Oğrulardan qorxurduq," arvad izah etdi, "və onları qorxutmaq üçün ananızı samuray kimi geyindirdik."
Bir müddət sonra balıqçı borcu qaytarmaq üçün samurayın yanına gəldi.
"Balıqçılıqda uğur qazandım və sənə borcu üstəgəl faizlə qaytarmağa gəldim."
Samuray bir anlıq düşündü və dedi: "Pulunu saxla - borcun artıq ödənilib."
Dərindən nəfəs al və nə istədiyini düşün və əslində vacib olan budur.
Evloev Əhməd