Mən bu ifadənin mənasını tamamilə təsadüfən kəşf etdim. Məlum oldu ki, bu ifadə İnqilabdan əvvəlki dövrə aiddir və konkret bir məna daşıyır. Bu, sadəcə Puqaçeva mahnısından götürülmüş emosional qiymətləndirmə deyil.

Çar Rusiyasında təqaüdə çıxmış hərbçilər "əsl" və "saxta" olmaqla iki yerə bölünürdülər. "Əsl" polkovniklər növbəti rütbələrini aktiv xidmətdə olarkən alır və bu rütbə ilə təqaüdə çıxırdılar. Digər tərəfdən, "saxta" polkovniklər növbəti rütbələrini təqaüdə çıxdıqdan sonra - uzunmüddətli xidmətlərinə görə mükafat olaraq alırdılar.

Polkovnik rütbəsi zadəgan statusunun başlanğıcını qeyd edirdi. Yəni, əgər bir şəxs əvvəlcə zadəgan mənşəli deyildisə, polkovnik rütbəsinə yüksəlirdisə, avtomatik olaraq zadəgan olurdu. Bu halda, onlar zadəganlıqlarını miras yolu ilə ötürə bilirdilər. Lakin bu, yalnız "əsl" polkovniklər üçün doğru idi. Təqaüdə çıxdıqdan sonra rütbə ilə mükafatlandırılan "saxta" polkovniklər irsi zadəganlıq hüquqlarını əldə etmirdilər. Baxmayaraq ki, onlar eyni formanı - polkovnik formasını geyinmək hüququna malik idilər.

Əsl polkovniklər daha aşağı rütbəli qadınlar üçün olduqca arzuolunan subaylar idilər. Bir çox hərbçi xidmətini başa vurduqdan sonra evlənməyi üstün tuturdular. Buna görə də zadəganlıq rütbəsinə yüksəlmiş, tez-tez təqaüdə çıxmış yaşlı bir kişi ailə həyatı qurmağa başlayırdı. Gənc bir arvad isə ərinin əsl polkovnik olması ilə öyünə bilərdi!
Tahir Azadov