Qüllənin sahibi onu sırf Paris snoblarını qıcıqlandırmaq üçün tikib. Qustav Eyfel 1889-cu ildə qüllə üçün öz layihəsini təqdim edəndə yerli ziyalılar sözün əsl mənasında məşhur yerlərində saçlarını yolublar. Rəssamlar, şairlər və memarlar binanı "çirkin ləkə" və "Parisin dəmir ayıbı" adlandıran bir petisiya imzalayıblar. Mopassan qülləyə o qədər dərin nifrət edirdi ki, hətta şəhərdə onu görmək mümkün olmayan yeganə yer olan birinci mərtəbədəki restoranda nahar edirdi.
Hamını qıcıqlandırmaq üçün Eyfel 300 metr yüksəklikdə böyük royal, fars xalçaları, çiçəkli divar kağızı və bütün Parisin mənzərəsi görünən xüsusi bir mənzil tikdi. Orada bir çox məşhur insanı qəbul etdi (incəsənət dünyasından olanları yox - onlarla mübahisəsi var idi). Yeri gəlmişkən, Tomas Edison orada tez-tez qonaq olurdu. Rəqibləri artıq qiyməti nə olursa olsun, ora bilet ala bilmirdilər. Qüllə əslində müvəqqəti bir bina kimi tikilmişdi - 20 ildən sonra sökülməsi planlaşdırılırdı. Radiosu onu xilas etdi: hərbçilər daha yaxşı bir anten tapa bilmədiklərini anladılar və onu yerində saxladılar. Lakin qüllədəki gizli mənzil hələ də mövcuddur və bu gün də turistlər üçün açıqdır.
Aida Turqanaliyeva