garip içi boş nesnelerden yüzden fazlası keşfedilmiş olsa ne var ki günümüze ulaşan hiçbir Roma metni bunların ne amaçla kullanıldığını açıklamamaktadır.
Genellikle bakır alaşımından yapılmış olup, 12 beşgen yüze, farklı boyutlarda dairesel deliklere ve köşelerde küçük topuzlara sahiptirler. Ayrıca boyutları oldukça büyük ölçüde değişiklik göstermektedir; bu da tek bir standartlaştırılmış ölçüm aleti fikrinin kabul edilmesini zorlaştırmaktadır.
İlginç bir şekilde, Roma dünyasına eşit şekilde dağılmamışlardır. Keşiflerin çoğu imparatorluğun kuzeybatı eyaletlerinden, özellikle modern Britanya, Fransa, Almanya, Belçika ve Hollanda'ya karşılık gelen bölgelerden gelmektedir.
Araştırmacılar onlarca açıklama öne sürmüştür: Arazi ölçüm aletleri, mumluklar, astronomik cihazlar, mesafe ölçerler, örgü aletleri, oyun nesneleri ve dini objeler. Hiçbiri kabul gören yanıt olmaya yetecek kadar arkeolojik kanıt üretememiştir.
Büyük sorunlardan biri bağlamdır. Bazıları yüzyıllar önce ayrıntılı arkeolojik kayıtlar tutulmadan keşfedilmişken, diğerleri Roma yerleşimlerinde, askerî ortamlarda, mezarlarda veya sikke hazinelerinde ortaya çıkmıştır. Ayrıca üzerlerinde nasıl kullanıldıklarını anlatan hiçbir yazıt da bulunmammaktadır.
Titizlikle üretilmiş olmaları, onlara sahip olan insanlar için önemli olduklarını düşündürmektedir. Ancak amaçları o kadar sıradan —ya da o bölgelerdeki Romalılar için o kadar kültürel olarak aşikâr— olabilir ki, kimse bunu yazma gereği duymamıştır.
Neredeyse iki bin yıl sonra, şekillerini kusursuz bir şekilde kopyalayabiliyor, metallerini inceleyebiliyor ve nerede bulunduklarını haritalandırabiliyoruz. Hâlâ güvenle yeniden oluşturamadığımız tek şey, bir Romalının bunlardan biriyle tam olarak ne yaptığıdır.
Nesrin Ozan