Bağda pomidor yetişdirənlərin çoxu bitkinin yarpaq və budaqlarını budayır. Lakin bunu düzgün etmək vacibdir. Çünki həddindən artıq budama bitkiyə zərər verə, düzgün aparılan budama isə bitkinin idarə olunmasını və məhsulun keyfiyyətini yaxşılaşdıra bilər.

Pomidor bitkisində yarpaq qoltuqlarından yeni yan zoğlar əmələ gəlir. Bağbanlar onları tez-tez “ögey budaq” adlandırırlar. Bu zoğlar böyüdükcə bitki daha sıx və kollu olur.

Sıxlaşmış bitkidə yarpaqlar arasında hava dövranı zəifləyə bilər. Buna görə pomidor yetişdirənlər bitkinin formasını nəzarətdə saxlamaq üçün müəyyən yan zoğları çıxarırlar.

Bəs bütün zoğları kəsmək lazımdır?

Xeyr. Bu, pomidorun növündən və becərilmə formasından asılıdır. Müəyyən pomidor sortları daha çox budaq üzərində məhsul verir. Ona görə də bitkinin bütün yan budaqlarını avtomatik şəkildə kəsmək düzgün yanaşma deyil.

Əsas məqsəd bitkini həddindən artıq sıxlıqdan qorumaq və məhsuldar budaqları düzgün istiqamətləndirməkdir.

Pomidor üçün başqa mühüm məsələ suvarmadır. Torpağın həddindən artıq quruması ilə sonra çoxlu su verilməsi bitkidə stress yarada bilər. Daha sabit suvarma rejimi torpağın rütubətinin kəskin dəyişməsinin qarşısını almağa kömək edir.

Suvarma zamanı yarpaqları islatmaq əvəzinə suyu torpağın kökünə yönəltmək də daha məqsədəuyğundur. Beləliklə, yarpaqların uzun müddət nəm qalmasının qarşısı alınır.

Bir maraqlı fakt: pomidor botanika baxımından meyvə sayılır. Çünki toxumları olan çiçəyin yetişmiş yumurtalığından əmələ gəlir. Lakin mətbəxdə və gündəlik həyatda tərəvəz kimi istifadə olunur.

Pomidor yetişdirənlər üçün əsas qayda budur: bitkini çox budamaq yox, hava və işıq üçün kifayət qədər yer yaratmaq, suvarmanı sabit saxlamaq və bitkinin öz xüsusiyyətlərini nəzərə almaq.

Belə yanaşma bağdakı pomidorların sağlam inkişafına kömək edə bilər.