Bir insan düşünün…
Kendi çocuğu olmadı.
Ama yıllar sonra 26 çocuğun babası, onların çocuklarının da dedesi oldu.
Ve o çocukların arasından iki savcı ve bir avukat çıktı.
Hikâyenin başlangıcı ise hiç beklemediğiniz bir yerdi: Ulucanlar Cezaevi.
Tiyatro ve sinema oyuncusu Turgay Tanülkü, siyasi nedenlerle cezaevinde kaldığı yıllarda, mahkûmların dışarıda kalan çocuklarının yaşadığı zorluklardan etkilendi.
Üstelik Tanülkü, henüz 6 yaşındayken babasını kaybetmişti.
Yani çocuk özlemini zaten çok iyi biliyordu.
Cezaevinden çıktıktan sonra, müebbet hapis cezası alan bir mahkûmun çocuğunun bakımını üstlendi.
Takvimler 1981'i gösteriyordu.
Belki o gün yalnızca bir çocuğun hayatına dokunduğunu düşünüyordu.
Ama o bir çocuk, hayatının geri kalanını değiştirdi.
Çünkü kısa süre sonra annesi veya babası cezaevinde olan, hatta sokakta yaşayan başka çocuklara da sahip çıkmaya başladı.
Eşi Zehra Tanülkü de bu yolculukta onun en büyük destekçisi oldu.
Ve yıllar içinde sayı 26 çocuğa ulaştı.
Üstelik bunu büyük bir servetin arkasına saklanarak yapmadılar.
Tanülkü, tiyatro ve dizilerden kazandığı parayı; eşi ise kendi gelirini bu çocukların bakımına ve eğitimine harcadı.
Farklı şehirlerde evler kiraladılar.
Çocukların okul masraflarını karşıladılar.
Kimi zaman birinin elbisesini diğeri giydi.
Kimi zaman imkânları sınırlıydı.
Ama bir şeyden vazgeçmediler:
“Okuyun.”
Tanülkü'nün yıllar sonra anlattığı tablo ise insanı gerçekten durduruyor.
Bu çocukların arasından iki savcı ve bir avukat çıktı.
Üstelik bir dönem 17 çocuğunun üniversitede eğitim gördüğünü de anlatıyordu.
Ve bugün…
Tanülkü'nün çocukları, onların eşleri ve torunlarıyla birlikte 101 kişilik kocaman bir ailesi var.
Düşünsenize…
Bir zamanlar anne veya babası cezaevinde olduğu için hayata birkaç adım geriden başlayan çocuklar…
Bugün içlerinden çıkan savcılarla adaletin koridorlarında yürüyor.
Tanülkü'nün kendisi ise bunu çok daha sade anlatıyor:
“Onlardan istediğim tek şey okumaları.”
Belki de bu hikâyenin en güzel tarafı tam olarak burada.
Çünkü bazen bir insanın hayatını değiştirmek için milyonlar, büyük vakıflar veya gösterişli projeler gerekmiyor.
Bazen bir çocuğun elinden tutmak…
Onun okul masrafını karşılamak…
“Sen yapabilirsin” demek…
Ve en önemlisi, onu kendi çocuğunuz gibi görmek yetiyor.
Turgay Tanülkü belki kendi çocuğuna sahip olamadı.
Ama bugün onun “evlatlarım” dediği insanlar ve onların çocuklarıyla birlikte 101 kişilik bir ailesi var.
Bazı insanlar çocuk sahibi olur.
Bazı insanlar ise çocukların hayatına baba olarak girer.
Turgay Tanülkü'nün hikâyesi, ikincisinin de ne kadar büyük bir miras bırakabileceğini gösteriyor.
Kızılırmak Türkü Diyarı