1822-ci ildə İrana keçməyə məcbur olan Qarabağ xanı Mehdiqulu xan, əhalisini də özü ilə apardığı kəndləri 1827-ci ilin iyununda Paskeviçin dəvəti ilə Qarabağa geri qayıdanda 62 ərazidə məskunlaşdırılmışdı. Rusiya hökuməti Paskeviçin tövsiyəsi ilə bu əhalinin məskunlaşdığı inzibati-ərəzi vahidlərini Mehdiqulu xanın irsi mülkiyyəti elan edir. Mehdiqulu xanın 1845-ci, Bədircahan Bəyim isə 1861-ci ildə vəfat edəndən sonra torpaqlar onların yeganə övladı Xurşidbanu Natəvanın (1832–1897) mülkiyyətinə keçmişdi. Bu kənd və obaların 18-i Zəngəzur qəzasında idi. Bunlar Soltanlı (Məlik pəyəsidir; 40 ailə), Cicimli (68 ailə), Bayandurlu (42 ailə), Qaracalı (8 ailə), Əliyanlı-Qalalı (35 ailə), Müsəlmanlar (36 ailə), Şahsuvarlı (20 ailə), Comərduşağı (17 ailə), Bozlu (29 ailə), Ağdonakənd (13 ailə), Bozlu (10 ailə), Sümüklü (22 ailə), Türklər (11 ailə), Zağlığ (8 ailə) və Çaxmaq (38 ailə), Kərbəlayı Elləzli və ya Kəlbəcərli (20 ailə), Bozlu obasının bir hissəsi olan Mirik (11 ailə) və başqa adı Mirik olan Həsənanlı (11 ailə) obaları idi.
Эльдар Тагиев