Bir Afrika devleti olan Ruanda 12 milyon nüfuslu, bizim Konya'mız büyüklüğünde bir ülkedir.
Altın, elmas, bakır... türü madenlerin bulunduğu Ruanda II. Dünya Savaşı öncesi Almanların, savaş sonrası Belçika'lıların sömürgesi oldu.
Belçika'lıların egemen olduğu yıllarda Ruandalı gençler arasında: "Ruanda Ruandalılarındır. Beyaz adam gitsin" sloganlarıyla özgürlük söylemleri başladı. Bu durum Belçikalıların hiç hoşuna gitmedi. Hemen karşı saldırıya geçtiler.
Ne yaptılar?
Ruanda, Afrika'nın aynı renkte, aynı ırkta, aynı dili konuşan en üniter devletiydi. Bu birlikteliği bozmak için hangi ırktan olduğunu belirten nüfus kağıtları verildi. Bunun için DNA testi, soy ağacı, akrabalık bağı veya kültür birlikteliği araştırılmadı. Çok sinsi ve bir o kadar da ahlaksız bir oyunla halk ikiye bölündü.
1) TUTSİLER
2) HUTULAR
İnce, uzun boyunlu, nohut burunlu, güzel yüzlü, narin görünüşlü ve on adet ineği olanlar TUTSİ kabul edilirken halkın diğer kalanlarını HUTU ilan ettiler.
Avrupalı emperyal sömürgeci çakalların bu sinsi oyunuyla birden Ruanda da iki ırk ortaya çıkıverdi.
Tutsi olarak kendilerine nüfus kağıdı verilenlerin sayısı, ülke nüfusunun sadece yüzde 10'uydu.
Belçikalılar bu yüzde 10'luk Tutsilere iktidarı sundu. Devlet hazinesini ellerine tutuşturdu. Askerler, yöneticiler, memurlar Tutsilerden oluştu.
Hutiler bu sosyal paylaşımdan çok rahatsız oldu. Kim kendi ülkesinde 2. sınıf vatandaş olmak ister?
Dışlanmak, horlanmak, ezilmek, aşağılanmak Hutilerin hoşuna gitmedi. İçlerinde derinden derine Tutsilere karşı kin birikmeye başladı. Belçikalıların kurguladığı bu kin, gizli servislerin eliyle, yerel basının kışkırtmasıyla daha bir büyüdü.
Aslında Ruandalılar kendilerini işgal eden, müstemleke haline getiren Belçika ve Avrupalılara öfkelenecekleri halde, kendi kardeşlerine karşı nefret duymaya başladı. Çünkü emperyal Avrupalı her türlü propoganda araçlarıyla onları böyle şartlandırdı.
Ülkedeki maden yatakları bitince Belçikalılar Ruanda'dan çekilme kararı aldı. Sömürülecek bir şeyi kalmayan bir halkı ne diye sırtında taşıyacaktı?
Kişi başı aylık geliri sadece 8--9 dolar olan bu siyah insanları sırtlarında taşımak istemiyorlardı. Giderken uydurma bir Demokrasi Hikayesi'yle ülke yönetimini çoğunluk olan yüzde 90'lık HUTU'lara teslim etti.
Artık Ruanda'da HUTU'lar iktidardı. İlk fırsatta, içlerinde birikmiş öfkelerini Tutsilere kusmaya başladı. 1990 --- 94 arasındaki Tutsi --- Huti çatışmalarında binlerce Ruandalı öldü, yüzbinlercesi mülteci oldu.
İki ayrışmış kitle arasında çatışmalar sürerken Ruanda Cumhurbaşkanının uçağı bir sabotajla düşürüldü. Başkan Habu Yamamana öldü. Aslında bu uçağı Fransa --- Belçika istihbaratı birlikte düşürmüştü. Ama HUTU'lar bunun sorumluluğunu Tutsilere yükledi.
Ve;
Ruanda'da soykırım harekatı başladı. 1994 nisanından temmuzuna kadar yüz gün içinde tam bir milyon kişi öldürüldü. Bunların içinde bebekler bile vardı.
Öldürmeler bıcak ve nacakla doğrama şeklinde oluyordu. Bu ara parası olan Tutsiler, rüşvet karşılığı kurşunla öldürülmeyi satın alıyordu.
Halkın üç milyonu komşu ülkelerde mülteci oldu. Tam 500 b! in kadın ve kız taciz edildi. Bunlar sadece dünya Kızılhaç kayıtlarına geçen rakamlar. Aslında çok daha ötelerde korkunç katliamlar yaşandı.
Sıra Türkiye'ye gelince;
Bu güzelim milleti dinci dinsiz, sağcı solcu, laik anti laik, alevi sunni, A partili B partili, Türk Kürt... diye ayıran; ayrışmış kitlelerin karınlarına kin tohumları ekenlere lanet olsun!
Bu iğrenç ayrışmaya kul köpek olanlara yuh olsun!
Sizin bu iğrenç pisliğiniz yüzünden onlarca yıldır bir yudum huzura hasret kaldık...
Kimsiniz siz?
Hangi pisliğin çakalısınız?
İsmail YILMAZ
TEREF