Kirpi-balığın (pufferfish) qurumuş skeleti demək olar ki, riyazi dəqiqlikdə bir qəfəs quruluşunu – bir-birinə keçən tikanlar və nazik sümüklərdən ibarət, təxminən mükəmməl kürə formasında olan mürəkkəb bir şəbəkəni nümayiş etdirir.
Bu həndəsi quruluş təsadüfi deyil. Balıq şişdikdə, su (və ya hava) onun elastik mədəsinə dolaraq bədənini sərt bir kürə şəklinə salır; bu zaman tikanlar şəbəkəsi kilidlənərək balığın yumşaq ətini yırtıcıların əzməsi və ya udması olduqca çətin olan yüngül, zirehli bir kürəyə çevirir.
Bu struktur gərginliyi bütün səth üzrə bərabər paylayır; o, mühəndislərin yüngül çərçivələr və qoruyucu örtüklər yaratmaqda ilham almaq üçün bu gün də öyrəndikləri geodezik dizaynın bioloji bir nümunəsidir.
Есмира Шукурова