Eski Mezopotamya'da çocuk evlat edinme ile ilgili elimizde çok fazla kaynak bulunmasa da bazı kaynaklar mevcut.
Enki ve Ninmah’a atfen yazılmış bu eski şiirde; ebeveynleri olmayan çocukların evlat edinilmesi teşvik ediliyor. 4000 yıldan daha eski bu şiirde tanrılar; toplumda herkes için, hatta ebeveynsiz çocuklar için bile bir yer belirliyor.
Eski Babil yasası, Hammurabi Kanunları’na göre; resmi evlat edinmenin katı bir dizi kuralı mevcuttu. Böylece çocuğun yeni aileye tam olarak entegre olabilmesi sağlanmaya çalışılmış.
Bazen ebeveynler; bir çocuk için yasal sorumluluğu yerine getirmez. Birtakım metinlerde bunu; “çocuklar köpeklerin ağzına atılmış" olarak tanımlamışlar. Bu gibi durumlarda; çocuklar, yerel bölgede onlar için kurulmuş binalara bırakılabiliyordu. Bu evler çocuklar için "güvenli bırakma” bölgesiydi. Günümüzün çocuk esirgeme kurumları gibi.
Birinci görseldeki Sümer evi Nicholas Faulkne’ye ait.
Yazı: Bilhan Akkaya