Cox vaxt duel davakar tərəfindən qəsdən təhrik edilirdi (bu halda, duel kodeksinə görə, o, silahı seçirdi).
Davanın özü Fransada, ehtimal ki, 17-ci əsrdə, tiyəli silahlarla duellərin dominantlığı dövründə yaranmışdır. Əvvəlcə dava daha çox maddi maraqları güdürdü - dueldən sonra qurbanın silahını və ya məsələn, çəkmələrini ələ keçirmək adi bir təcrübə idi.
Sonradan, sərt duel kodeksinin inkişafı və odlu silahlara keçidlə dava maddi komponentini itirdi və davakarın cəsarətinin, inamının və döyüş bacarığının açıq nümayişinə çevrildi. İndi qılınc ustasının taktikası əksər hallarda rəqibi duelə girmək və qələbəni təmin etmək üçün lazım olan hər hansı bir vasitə ilə təhrik etməyə çevrildi. Bunu edərkən qılınc ustaları xeyli bacarıq və ixtiraçılıq nümayiş etdirdilər.
Bu, xüsusilə qılınc ustalarının tez-tez fövqəladə cəsarət və dözümlülük nümayiş etdirdikləri duellər zamanı doğru idi.
Saken Beysenuly